Druk, druk, druk.

Het is alweer een volle maand geleden dat ik ook nog maar iets met mijn blog heb gedaan. Ik had het in de tussentijd graag willen doen maar ik kan het gewoon niet. Ik ben iedere werkdag minimaal 12 uur van huis weg en op het eind van de dag eist het je tol en dan komt er ook nog eens bij dat ik al maanden een vervelend gevoel in mijn vingers heb en wat steeds erger wordt… Ik val iedere dag dan ook om half negen met mijn ogen dicht op bed tot mijn wekker weer af gaat.

Zoals jullie hier dus uit kunnen opmaken heb ik gewoon geen tijd. Het is weer een heerlijke klaag post geworden maar ik vind gewoon dat ik het moet delen omdat ik nog steeds van het bloggen hou. Ik mis het ook echt en heb er al vaak genoeg aan gedacht om mijn ideeën op te schrijven en uit te werken op de momenten dat het wel gaat. Maar ik heb zelfs geen tijd om een boekje te kopen hiervoor. Tot begin juni zal ik nog wel krap in tijd zitten, maar ik hoop dat mijn weekenden wel wat minder druk worden.

Ik hoop met heel mijn hart voor mijzelf, en voor de lezers dat ik binnenkort wat vaker kan bloggen. Het is namelijk toch ook weer een soort ontspanning om even te ontsnappen aan de dagelijkse drukke sleur. Als de tijd daar voor komt, merken jullie het vanzelf :). 

Hoe gaat het met jullie?

Bron: X

Levensgebeurtenis,

In een fractie van een seconden kan het gebeuren, je ziet het object steeds dichter op je af komen. Paniek overheerst waardoor je de situatie alleen maar slechter maakt en het lijkt wel alsof je de beelden van heel je leven voorbij ziet flitsen.

Afgelopen week heb ik mijzelf helaas in zo’n situatie geplaatst, ik heb namelijk een auto ongeluk gehad. Op de een of andere manier schoot mijn auto naar voren toen ik de sleutel in het contact omdraaide. Ik weet niet meer precies hoe het gegaan is, het lijkt wel een soort zwart gat. Ik weet wel dat ik nog nooit zo bang en in paniek ben geweest als toen, ik stond namelijk te trillen op mijn benen en de tranen rolden over mijn wangen.  Ik begon haast te hyperventileren. Het heeft ook zeker wel een hele dag geduurd voordat het allemaal een beetje gezakt was. Ik wist ook niet hoe slecht het gesteld was met mijn auto, ik verwachtte zelf het ergste maar dat viel gelukkig hartstikke mee. Ik had er zelf ook wel iets aan over gehouden, ik had en heb last van mijn nek maar volgens de dokter waren het mijn spieren en gelukkig niet mijn wervels. 

Gelukkig is het allemaal goed gekomen en ik hoop dat ik nooit meer in een situatie als dit terecht komt.

Bron: X

Drukke week.

Afgelopen week was als het ware een nieuwe periode in mijn leven. Mijn opleiding wende nu pas echt in een serieuze richting, mijn stageperiode is vanaf deze week namelijk begonnen. Alles wat ik in twee en een half jaar heb geleerd moet ik nu op de werkvloer gaan toepassen.

Ik moet zeggen dat ik totaal niet zenuwachtig was, terwijl ik dat op de middelbare school wel altijd was. Misschien dat het komt doordat ik veel zekerder van mijzelf ben geworden. Al met al heb ik een hele leuk week gehad waar ik veel heb mogen leren. Het ene nadeel wat er aan zit is dat ik van 06:00 tot en met 18:30 van huis weg ben door het lange reizen, maar ik moet er iets voor over hebben niet waar? 

Bron: X

Let it snow, let it snow, let it snow.

We kunnen er toch echt niet om heen, Nederland ligt al een aantal dagen bedolven onder een wit glinsterend deken. Twitter en Facebook staat er vol mee, de ene foto na de ander en de ene ‘sneeuw tweet/post’ tevens. De een houdt van sneeuw terwijl de ander verlangd naar een temperatuurtje van 25°C.

Ik moet zeggen dat ik iemand ben die daar tussen in zit. Zo lang ik de deur niet uit ben vind ik het een mooi gezicht om te zien hoe Nederland met de sneeuw is bedolven. Maar zo snel ik de deur uit moet denk ik bij mijzelf dat het snel weer zomer mag worden. Zo heb ik er een vreselijke hekel aan dat ik iedere dag en soms nog wel vaker op een dag mijn auto sneeuw en ijs vrij moet maken of dat het openbaar vervoer niet op komt dagen als het niet 50 minuten later is. Het is ook niet mooi meegenomen dat ik nogal iemand ben die nog wel eens vaak kan uitglijden, dan ben ik dus ook niet blij.

Maar door al dat geklaag zal het sneeuw echt niet minder worden dus laat ik maar eens wat positieve dingen aan de sneeuw opnoemen. Het is een goed excuus om thuis te blijven, ‘Ja sorry mam maar het OV komt niet op dagen dus ik kan echt niet naar school,’ waar de meeste moeders dan uiteindelijk wel in mee stemmen. Het is tevens heerlijk weer om een pyjama dag in te lassen en lekker warme chocomelk met slagroom te drinken met een stapel meidenfilms.

En als klapper op de vuurpijl, sneeuw is heerlijk om Nederland helemaal op zijn kop te zetten en alles te laten ontregelen.

Bron: X

Wat vind jij van al het sneeuw?

Beste wensen en doelen

Het is alweer een tijdje geleden en het nieuwe jaar is ondertussen al in gang gekomen. Ik wil jullie allemaal nog de beste wensen, wensen en ik hoop dat jullie een fijne jaarwisseling hebben gehad! Ik wens jullie ook toe dat 2013 het jaar is waar jullie wensen uit mogen komen en een jaar vol vreugde, geluk, succes en liefde . Ik heb zelf een heerlijke jaarwisseling gehad en ik heb echt het gevoel dat 2013 mijn jaar gaat worden. Het is namelijk het jaar dat ik voor het eerst op vakantie ga naar het buitenland met mijn vriendinnen, en dit is het jaar waar ik aan mezelf wil werken. 

Bron: X

Fijne late kerst!

De kerst is weer voorbij en ik hoop dat jullie deze dagen heerlijk hebben beleefd! Ik moet zelf toegeven dat ik blij ben dat deze dagen weer voorbij zijn. Ik durf haast te wedden dat ik zo’n 10 kilo ben aangekomen! Maar echt heel gezellig was mijn kerst ook weer niet dus het eten was een klein beetje een troost. Mijn opa en oma hadden op het laatste moment met bepaalde redenen afgezegd waardoor ze niet konden komen en mijn vader was ook ziek. Mijn andere opa en oma waren er wel maar dat was met kerstavond. Het was dus eigenlijk mijn moeder, broer en ik. Maar ach, volgend jaar weer een kerst en dan ga ik er zelf eens voor zorgen dat het een kerst was zoals nooit tevoren!

Hoe was jullie kerst? Leuke cadeautjes gehad? 

Bron: X

Tips en informatie van jullie?

Eens in de tijd krijg ik wel eens een mailtje of ik het zie zitten om samen te werken met een bedrijf. Ik moet zeggen dat het mij leuk lijkt om te doen maar ik ben erg oplettend met mijn gegevens geven. Eigenlijk ga ik dan ook nooit op deze mailtjes in omdat ik bang ben dat het iets of iemand onbetrouwbaar is. Ik vraag mij eigen dus eigenlijk af hoe jullie merken of iemand/het bedrijf betrouwbaar is? En hoe gaan jullie op deze mailtjes in?

Het zou fijn zijn als jullie hier je eventuele tips en ervaringen willen delen zodat ik en misschien ook wel andere hier informatie uit kunnen halen. Alvast bedankt! 

Bron: X

Toekomst bepalende keuzes

Ik vind het zelf ontzettend moeilijk om bepaalde keuzes te maken. Vooral op dit moment mijn opleiding is over ongeveer een jaar afgelopen en wat wil ik daarna gaan doen? Werken, leren of een combinatie er van? Vooral na deze week zit ik te twijfelen of ik misschien toch wel bij defensie wil in het lab. Het idee trekt mij steeds meer en ben er dan ook het een en ander over aan het opzoeken. Het lijkt mij dan ook ontzettend leerzaam om daar te werken omdat je in verschillende situaties terecht komt (denk ook aan uitzendingen, die zijn verplicht) en het is een ontzettend mooie kans om de mensheid te helpen. Maar er zitten natuurlijk ook nadelen aan, het uitgezonden worden. Je weet niet of je levend, gezond en wel of met iets anders terug komt. Je kan ook zo een paar maanden weg zijn van je familie en hoe zit dat als je een gezin wilt stichten? Dit is eigenlijk mijn grootste punt wat mij laat twijfelen, wil ik het namelijk wel echt? Ik weet dat als ik de knoop doorhak en ik dit echt wil er ook voor moet trainen omdat je eerst een onderofficiers opleiding moet volgen en hierbij moet je ook fysieke en mentale tests doen voordat je aangenomen wordt en laat ik fysiek nou niet helemaal optimaal zijn… Maar zoals mijn vader het zegt,  ‘’als je er serieus over bent en het serieus wilt gaan doen kan je nu al beginnen met trainen, je hebt nog een jaar.’’

Wat zouden jullie er van vinden om bij defensie te werken? Of heb jij ervaring met defensie, werk je er of volg je er een opleiding of misschien een familielid, vriend of kennis? 

Bron: Staat op de afbeelding

Kerstpakket

Kerstpakketten, wie kent ze niet? Vrijwel iedereen met werk krijgt er een mee. De een vind het een leuk pakket terwijl de ander er niets aan vind. Het is leuk, zo'n gebaar om een pakket met kerst te geven maar eerlijk gezegd is de inhoud vaak meer voor de 'huisvrouw'. Vaak zit er alleen maar eten en wijn in, en laat het  dan net altijd het gene zijn wat ik allemaal niet lust. Misschien klink ik ondankbaar, maar het is toch ook niet leuk als jij iets krijgt waar jij niets aan heb? Achja, moeders is er blij mee en dat is mij heel wat meer waard dan dat kerstpakket.

Bron: X

Uitstel.

Bah, vreselijk vind ik het om grote opdrachten voor school te moeten maken. Nouja, op zich is er niets mis mee mits je op tijd begint maar aangezien ik iemand ben die het op het laatste moment gaat maken met de gedachten ‘dat fix ik wel even binnen twee uurtjes’… Zo ook weer afgelopen avond/nacht voor de deadline ben ik er pas aan begonnen. Nou ik kan ieder geval zeggen dat ik hem af heb gekregen ondanks dat ik pas om 20:30 er aan ben begonnen en er om 02:00 mee klaar was en in plaats van hem in even twee uur te fixen de opdracht in 5:30 uur heb gefixt.

Ik moet eerlijk gezegd echt eens iets aan mijn uitstelgedrag doen … 

Bron: X

New lay-out!

Een lay-out begint bij mij al snel te vervelen en de kriebels om een nieuwe te maken zijn er dan ook als de wind bij. Ik houd tegenwoordig van simpele maar toch met gewoon íets lay-outs en mijn smaak is dan ook erg afwisselend. De ene keer is mijn lay-out helemaal wit en de andere keer weer donker met een kleur (zoals nu bijvoorbeeld). Tot nu toe ben ik erg tevreden met mijn lay-out die ik gister online heb gezet, maar het is nu nog maar de vraag voor hoe lang haha. 

Verslaving

ver×sla×ving (de; v; meervoud: verslavingen)
1 het verslaafd-zijn

Ik heb het gevoel alsof ik een verslaving heb. Telkens zeg ik het weer ‘Nee, echt waar dit zijn mijn laatste paar,’ maar inmiddels heb ik nu al drie laatste paren en de vierde is in aantocht. Ik wordt voor gek verklaard en ik wordt niet meer geloofd wanneer ik dat o zo bekende zinnetje zeg. Groot gelijk geef ik ze ook. Nee het is geen verslaving zoals drugs of alcohol maar een UGG Australia verslaving.

Ik kan er gewoon niets aan doen. Deze heerlijke warme laarzen die op pantoffels lijken met schapen wol van binnen die mijn koude voetjes warm houden. De laarzen die er voor zorgen dat ik met comfort door de wereld heen paradeer. Ik kan er gewoon geen afstand van doen, ook al vind ik ze zelf ook niet eens prachtig al vind ik ze ook niet lelijk maar mooi zijn ze gewoon niet dat kan iedereen toegeven.

Vaak wordt er aan mij gevraagd hoeveel paar ik nu al wel niet heb en eerlijk gezegd schaam ik mij eigen er soms wel een beetje voor om het te vertellen. Op het moment heb ik er negen, maar de tiende arriveert als alles goed gaat woensdag. Ik kan er soms gewoon niet met mijn gedachten bij dat ik al zoveel geld heb gespendeerd aan deze schoenen. Waarom houden mensen mij in godsnaam niet tegen om nog iets te kopen?! Ik wilde het zelf niet maar ik kon ze gewoon niet laten staan, ik moest ze gewoon kopen…

Maar nu na deze post wil ik het afsluiten en oprecht zeggen dat dit nu echt mijn laatste paar zijn…

Bron: X

Het gevoel van iets nieuws.

Men is vaak bezig met het zoeken naar nieuwe dingen in hun leven. Ze doorlopen dag in dag uit hetzelfde ritueel en de kriebel om dan iets te vernieuwen wordt steeds groter. Hoe klein of drastisch het ook zal zijn het geeft hoe dan ook voldoening. Het ritueel wat steeds iedere dag terug kwam wordt voor even door elkaar gegooid tot het weer te regelmatig voor komt.

Zo kan ik mij zelf ook tot deze categorie benoemen, ik hou van vernieuwing. Het zoeken naar iets nieuws en het veranderen van iets geeft een fris gevoel en zorgt er bij mij voor dat ik een kleine nieuwe start maak. Hoe snel ik er ook weer op uit gekeken zal zijn, dat ene momentje waar ik mij eigen weer helemaal bij voel opleven is mij meer waard.

Het maakt niet uit of ik een drastische of een kleine verandering in mijn leven breng, het zorgt er voor dat mijn kriebel wordt gekrabd en ik met mijn ‘nieuwe start’ kan beginnen. Ik ben dan ook van mening dat iets nieuws voor iedereen goed is. Je komt even uit de dagelijkse sleur, even een ander klein wereldje…

Dag sociaal leven.

Over een kleine periode begint voor mij het echte werk. Ik hoef dan namelijk niet meer naar school terug te komen en mag anderhalf jaar stage gaan lopen. Dit betekend het einde van mijn sociale en de rest van mijn leven. Ik moet een heel eind weg waardoor ik iedere dag in totaal bijna vier uur kwijt ben aan reizen. Er zou een makkelijke optie zijn, op kamers gaan maar helaas mag ik dat niet van mijn ouders wat ik ook probeer.

Dit betekend dus dat ik door de week geen sociale face to face contacten met mijn vrienden kan hebben, dat ik niet meer kan gaan sporten en dat ik niet meer kan werken. Ik mag dan ook wel hopen dat ik een stagevergoeding krijg omdat ik dan toch geld misloop omdat ik niet meer kan werken. Maar er zit ook een positieve kant aan! Ik kan eindelijk weg van het ongeregeld zooitje op school waar vijftig procent van de docenten langs elkaar heen gaan waardoor wij, de studenten de dupe dan van worden.

Ik ga eindelijk mijn vak in de praktijk leren waar ik ook erg naar uit kijk, helaas wel met de nodige consequenties maar dat is nu eenmaal zo en daar valt niets aan doen.  

Toekomst

toe×komst de; v
1 de tijd die nog komen moet
2 goede vooruitzichten: die zaak heeft geen ~

Op de momenten dat ik alleen zit denk ik wel eens aan de toekomst. Hoe zal mijn toekomst er uit komen te zien over vijf, tien, twintig … jaar? Zal ik een goed leven lijden of zou ik dan ergens in de goot zijn beland? Zal ik gelukkig getrouwd zijn en een gezin hebben of zal ik een eeuwige oude vrijster zijn? Het zijn allemaal dingen waar ik over na denk.

Ik geloof niet dat mijn toekomst heel slecht zal worden tenzij ik een verslaafde wordt. Ik lijd nu al een goed leven, wat ik mij eigen vaak eigenlijk niet besef maar wat de mensen om mij heen wel regelmatig op mijn hart drukken. Mijn toekomst plannen heb ik eigenlijk ook al een soort van gemaakt, maar of het ook echt zo gaat lopen is altijd de vraag. Wie weet zal het wat ik in gedachten heb wel nooit gebeuren, de toekomst zal het bewijzen.

Ik zou graag een man willen trouwen en mijn droom bruiloft daar mee willen beleven.. Een jurk die speciaal voor mij is ontworpen, een taart die ook voor ons is ontworpen, een mooie chique zaal voor het feest met grote kroonluchters en gouden accessoires. Ik ben nogal van het opzichtige, je kan dan ook een jurk verwachten zoals je ziet in ‘my big fat gypsy wedding’. Ik zou het ook heerlijk vinden om een huis te laten bouwen, dat alles echt precies naar mijn smaak is en om dan te kunnen settelen en twee kinderen te krijgen. En het belangrijkste hier van vind ik om een goed, gezond, gelukkig en een liefdevol leven te lijden met mijn gezin.

Het is nu nog maar de vraag of ik hier in ga slagen, wie weet een leuke post voor over plus minus tien jaar? 

Vriendschap

vriend×schap
de; v –pen het bevriend-zijn

Vriendschap, je hebt het in verschillende elementen. Je kan een oppervlakkige vriendschap hebben, een ‘harts’ vriendschap, een normale en goede vriendschap, maar je kan ook een vriendschap met benefits hebben. Het verschil zit hem tussen de personen, waar willen ze de vriendschap voor. Voor iets gedaan te krijgen, een plus punt te krijgen, misschien wel om ergens een stokje voor te steken, om er echt voor die gene te zijn waar het nodig is of misschien wel om bepaalde lusten te stillen.

Ik moet zeggen dat ik zelf altijd veel ‘vriendschappen’ heb gehad, maar hoe ouder ik wordt hoe beter ik er over na ga denken. Vroeger noemde je iedereen je hartsvriendin maar op ten duur bereik je het punt waarbij je gaat inzien dat niet iedereen dat is. Dat het meisje wat je altijd je hartsvriendin noemde jou geheimen door verteld aan je andere hartsvriendin en dat ze samen over je roddelen. Je krijgt het door en beseft dat het geen echte vriendschap is tot je de juiste mensen tegen komt. Voor de een is dit vroeg, voor de ander komt dit later. Maak je geen zorgen, het komt wel.

Ik heb mijn echte vriendschappen gevonden ongeveer halverwege de eerste klas van het middelbaar. Het was op het begin allemaal nog oppervlakkig maar hoe beter je elkaar leert kennen, hoe beter je merkt of je bij die vriend of vriendin past. Je merkt dat je er automatisch voor die gene bent in de goede en slechte tijden, je lacht en huilt met elkaar. Je kan die gene vertrouwen en omgekeerd, je hoeft niet meer bang te zijn dat er iets wordt door verteld.

Ik ben blij dat ik kennis heb mogen maken met echte vriendschappen en ben er ook van overtuigt dat deze nog lang voort duren. Ga er zelf niet naar op zoek, je komt het wel tegen.

Blog, maar anders.

Weten jullie, het is gewoon alweer zestien dagen geleden dat ik voor het laatst iets heb gepost op mijn blog en dat ik andere blogs heb bekeken. Ik heb gewoon van die tijden dat ik er geen zin in heb dat ik in mijn achterhoofd denk; ‘ik laat die kut blog lekker stikken, ik ga er geen fuck aan doen en laat het de pokken krijgen.’ Maar toch blijft er wel altijd een warm plekje branden in mijn hart als ik aan mijn blog denk. Maar hoe vaak ben ik er nu al zonder een aankondiging gekapt zonder iemand er ook maar op voor te bereiden?

Ik ben naar mijn eigen mening slecht in het behouden van mijn blog. De ene keer stort ik mij eigen er vol overgaven op en dat het voor zo’n twee maanden goed gaat en zo laat ik hem helemaal links liggen en kijk ik er niet naar om, om er vervolgens een sorry berichtje op te plaatsen. Nouja, bij deze sorry dan maar weer?!

Ik heb al zo vaak gedacht aan een plan om mijn blog op rolletjes te laten lopen, maar ik heb dit al zo vaak NIET uitgevoerd. Ik ben een slechte blogger maar als ik het doe, doe ik het wel met liefde. Ik ga geen plannetjes meer maken, ik ga niet proberen mijn blog nog slechter te maken door onzin er op te plaatsen wat ik niet met anderen wil delen. Ik ga niet praten over ‘oh deze mascara voldoet echt niet aan de verwachtingen, hij maakt mijn wimpers echt niet vol’ ik praat op mijn blog wanneer ik wil en over wat ik wil.

Dan ligt mijn blog maar lekker een paar weken stil, kan mij het bommen (al maak ik mij eigen er steeds druk over als het gebeurd en plaats ik er steeds een bericht over, maar dat is vanaf nu verleden tijd). Al moet ik er volgers door verliezen dat is dan maar zo, I dont care. Ik blog voor mezelf en niet voor een ander. De gene die mijn posts willen lezen, al komt er misschien maar een in de twee manden of wie weet wel tien in een week, die doen het dan toch wel.

Sorry, ik ben gewoon geen random blogger. Het is een vak apart. 

PS: Even ten duidelijkheid, ik heb niets tegen beauty blogs. Ik volg ze ook en lees er een aantal ook dagelijks, maar zoiets beheren is niets voor mij.

Down

down [daun] (bijvoegelijk naamwoord)
1 neerslachtig, triest

Op de meeste ochtenden kom ik als een vrolijk mens uit bed. Mensen kennen mij dan ook als een vrolijk persoon. Ik praat de hele dag door, ik maak grapjes en voor zo’n negentig procent van de dag staat er een lach op mijn gezicht. Maar soms kan dit bij mij ook van de een op de andere seconden om slaan. Soms door een simpel woord of zin, soms door een daad of een gedachten waar ik niet aan wil denken maar soms ook gewoon zonder reden.

Het geeft mij een vreselijk gevoel als ik mij eigen down voel, zo ben ik niet, zo wil ik niet zijn. Op de dagen dat ik down ben laat ik dat nooit merken aan mijn vrienden, ik wil ze er niet mee lastig vallen. Maar ik neem het wel de hele dag met me mee en als ik thuis kom laat ik het pas merken. Ik doe kortaf, ik ben chagrijnig en alles wat tegen mij dan wordt gezegd vat ik verkeerd op. Ik vind het gewoon een kut streek van mezelf als ik dit uit reageer op mijn ouders, maar ongeacht doe ik het toch.

Het liefst ben ik op zo’n dag gewoon alleen, ik, mijn bed, de warmte, zielige heartbroken tracks, mijn televisie en mijn laptop. Op zo’n dag wil ik geen ander, maar ook vooral mij zelf niet tot last zijn. Ik besteed mijn dag dan gewoon het liefst eenzaam, mezelf van niemand iets aan te hoeven trekken. Maar de dagen, de tijd en het leven gaat door. Ik kan mezelf niet zomaar even van de wereld afsluiten omdat ik ook mijn verplichtingen moet nakomen. Hoe hard het er ook aan toe gaat, je komt er op ten duur altijd weer boven op. Soms langzaam, soms snel, gun het de tijd en de tijd zal het leren.

Bron: Tumblr

Een dag als vandaag

Op sommige dagen heb ik zin om gewoon helemaal niets te doen. Het liefst loop ik dan de hele dag rond in mijn trainingspak met een hoge knot op mijn hoofd en zonder een spoortje make-up op mijn gezicht. Deze dagen gebruik ik meestal optimaal om tijd te besteden aan mijn laptop en de televisie. Ik bekijk de vaste websites die ik vaak bezoek, check even de social media en ik ga meestal vooral op zoek naar recepten, aangezien ik deze dagen vaak ook gebruik om iets te bakken/koken.

Ik vind het leuk om nieuwe recepten uit te proberen, het maakt niet uit of ze moeilijk of juist makkelijk zijn, of dat het nou de hele dag duurt of maar een uur. Alleen al het idee dat er op het eind een hopelijk lekker resultaat uit komt, geeft mij de voldoening. Vooral als anderen het ook nog eens lekker vinden. Vandaag is voor mij dan ook weer zo’n dag als dat ik nu beschrijf, ik heb zin om iets te bakken/koken maar ik heb geen idee wat…

Heb je tips voor websites of heb je zelf lekkere recepten, deel het hier! 

Winkelen

win×ke×len ( werkwoord; winkelde, heeft gewinkeld)
1 winkels bekijken en inkopen doen

Begrijp mij niet verkeerd, ik ben dól op winkelen. Elke mogelijkheid die ik heb besteed ik graag aan de winkels of het internet afstruinen naar nieuwe kleding, schoenen, make-up en noem de hele mikmak maar op. Maar tegenwoordig gaat het gewoon echt met moeite. Naar mijn mening en smaak hebben de winkels echt gewoon voor negentig procent niets leuks meer in de winkel hangen. Bij veel winkels zie ik wel een stuk of vijf items hangen als nieuwe collectie die vorig jaar ook al nieuwe collectie waren. Sorry, maar dat vind ik niet kunnen.

Winkelen is op dit moment voor mij dus een hele klus geworden. Normaal kwam ik wel met minimaal drie á vier kledingstukken thuis, nu heb ik al moeite met het vinden van een stuk. Ik dacht dat het misschien wel aan mijn kleding smaak ligt, maar van dat idee ben ik een beetje afgeketst omdat mijn smaak heel breed is. Ik weet niet wat het is met de winkels, misschien heeft de ‘crisis’ ze nu ook wel getroffen of ze proberen geld te besparen door veel ‘basic’ (naar mijn smaak is het meeste wat in de winkel hangt ieder geval basic) en ‘oude collectie’ als nieuwe collectie in de winkel te hangen… Wat het is ik weet het niet het mag mij een raadsel wezen.

Ik hoop dan ook met harte dat de winkels weer snel met leuke dingen komen…

Wat vinden jullie er van?

Bron: Tumblr