woensdag 21 november 2012

Dag sociaal leven.


Over een kleine periode begint voor mij het echte werk. Ik hoef dan namelijk niet meer naar school terug te komen en mag anderhalf jaar stage gaan lopen. Dit betekend het einde van mijn sociale en de rest van mijn leven. Ik moet een heel eind weg waardoor ik iedere dag in totaal bijna vier uur kwijt ben aan reizen. Er zou een makkelijke optie zijn, op kamers gaan maar helaas mag ik dat niet van mijn ouders wat ik ook probeer.

Dit betekend dus dat ik door de week geen sociale face to face contacten met mijn vrienden kan hebben, dat ik niet meer kan gaan sporten en dat ik niet meer kan werken. Ik mag dan ook wel hopen dat ik een stagevergoeding krijg omdat ik dan toch geld misloop omdat ik niet meer kan werken. Maar er zit ook een positieve kant aan! Ik kan eindelijk weg van het ongeregeld zooitje op school waar vijftig procent van de docenten langs elkaar heen gaan waardoor wij, de studenten de dupe dan van worden.

Ik ga eindelijk mijn vak in de praktijk leren waar ik ook erg naar uit kijk, helaas wel met de nodige consequenties maar dat is nu eenmaal zo en daar valt niets aan doen.  


zondag 11 november 2012

Toekomst


toe×komst de; v
1 de tijd die nog komen moet
2 goede vooruitzichten: die zaak heeft geen ~

Op de momenten dat ik alleen zit denk ik wel eens aan de toekomst. Hoe zal mijn toekomst er uit komen te zien over vijf, tien, twintig … jaar? Zal ik een goed leven lijden of zou ik dan ergens in de goot zijn beland? Zal ik gelukkig getrouwd zijn en een gezin hebben of zal ik een eeuwige oude vrijster zijn? Het zijn allemaal dingen waar ik over na denk.

Ik geloof niet dat mijn toekomst heel slecht zal worden tenzij ik een verslaafde wordt. Ik lijd nu al een goed leven, wat ik mij eigen vaak eigenlijk niet besef maar wat de mensen om mij heen wel regelmatig op mijn hart drukken. Mijn toekomst plannen heb ik eigenlijk ook al een soort van gemaakt, maar of het ook echt zo gaat lopen is altijd de vraag. Wie weet zal het wat ik in gedachten heb wel nooit gebeuren, de toekomst zal het bewijzen.

Ik zou graag een man willen trouwen en mijn droom bruiloft daar mee willen beleven.. Een jurk die speciaal voor mij is ontworpen, een taart die ook voor ons is ontworpen, een mooie chique zaal voor het feest met grote kroonluchters en gouden accessoires. Ik ben nogal van het opzichtige, je kan dan ook een jurk verwachten zoals je ziet in ‘my big fat gypsy wedding’. Ik zou het ook heerlijk vinden om een huis te laten bouwen, dat alles echt precies naar mijn smaak is en om dan te kunnen settelen en twee kinderen te krijgen. En het belangrijkste hier van vind ik om een goed, gezond, gelukkig en een liefdevol leven te lijden met mijn gezin.

Het is nu nog maar de vraag of ik hier in ga slagen, wie weet een leuke post voor over plus minus tien jaar? 

donderdag 1 november 2012

Vriendschap


vriend×schap
de; v –pen het bevriend-zijn

Vriendschap, je hebt het in verschillende elementen. Je kan een oppervlakkige vriendschap hebben, een ‘harts’ vriendschap, een normale en goede vriendschap, maar je kan ook een vriendschap met benefits hebben. Het verschil zit hem tussen de personen, waar willen ze de vriendschap voor. Voor iets gedaan te krijgen, een plus punt te krijgen, misschien wel om ergens een stokje voor te steken, om er echt voor die gene te zijn waar het nodig is of misschien wel om bepaalde lusten te stillen.

Ik moet zeggen dat ik zelf altijd veel ‘vriendschappen’ heb gehad, maar hoe ouder ik wordt hoe beter ik er over na ga denken. Vroeger noemde je iedereen je hartsvriendin maar op ten duur bereik je het punt waarbij je gaat inzien dat niet iedereen dat is. Dat het meisje wat je altijd je hartsvriendin noemde jou geheimen door verteld aan je andere hartsvriendin en dat ze samen over je roddelen. Je krijgt het door en beseft dat het geen echte vriendschap is tot je de juiste mensen tegen komt. Voor de een is dit vroeg, voor de ander komt dit later. Maak je geen zorgen, het komt wel.

Ik heb mijn echte vriendschappen gevonden ongeveer halverwege de eerste klas van het middelbaar. Het was op het begin allemaal nog oppervlakkig maar hoe beter je elkaar leert kennen, hoe beter je merkt of je bij die vriend of vriendin past. Je merkt dat je er automatisch voor die gene bent in de goede en slechte tijden, je lacht en huilt met elkaar. Je kan die gene vertrouwen en omgekeerd, je hoeft niet meer bang te zijn dat er iets wordt door verteld.

Ik ben blij dat ik kennis heb mogen maken met echte vriendschappen en ben er ook van overtuigt dat deze nog lang voort duren. Ga er zelf niet naar op zoek, je komt het wel tegen.