Afwezigheid.

Lieve volgers,

Het is, tot mijn grote spijt, weer een hele tijd geleden dat ik iets van mij zelf heb laten weten. Dit komt mede door dat ik een ontzettend drukke tijd heb op school. Maar als alles goed loopt volgens de planning zwakt dit binnen een weekje af. Verder heb ik het ook druk gehad met rijlessen voor mijn examen en ik kan met veel plezier meedelen dat ik mijn rijexamen heb gehaald en nu de wegen onveilig maak haha.

Het bloggen heb ik in de afgelopen periode erg gemist, maar ik had geen andere keus dan hem op dat moment links te laten liggen. Sommige dingen zijn namelijk gewoon belangrijker. Maar het vooruitzicht ziet er goed uit door dat er meer vrije tijd vrij komt. Ik kan nu dus ook vanaf een laag pitje weer gaan beginnen met bloggen. Maar ik ga eerst aandacht besteden aan een nieuwe lay-out. Ik weet nog totaal niet wat ik voor lay-out wil dus alle tips zijn welkom!

Het spijt mij nogmaals dat ik zo lang niets van mij heb laten horen.

Hoe gaat het met jullie?

Tag | Before I die.

Je komt de tag 'Before I die' overal tegen. Ik zelf vind het leuk om dit bij andere te lezen omdat je iemand hier toch net iets beter door leert kennen en omdat ik het gewoon interessant vind. Daar dat ik besloten heb om deze tag ook gewoon over te nemen om aan jullie te laten zien wat ik wil doen before I die.

Bron: X en X

Hulp voor haar.

Al jaren gaat er een bepaalde gedachten en een kleine dilemma door mijn hoofd, mijn haar. Al jaren is mijn haar hetzelfde, Lange krullen tot mijn kont met een natuurlijke mix van rood, blond en bruin gekleurd haar. Hier en daar wisselde ik wel eens van lengte (maar dat kwam doordat de kappers mijn haar vaak te kort knipte) en knipte er wel eens laagjes in. Ik heb ook wel eens een aantal keren een pony gehad maar met weinig succes omdat ik krullen had. Verschillende high- en lowlights heb ik ook al gehad, maar ja dat was ook altijd blond of bruin.

Mijn lengte wil ik behouden, dat is gewoon iets waar ik niet zonder kan en wat mij juist mij maakt. Meer lagen kan ik laten knippen, maar dit zorgt alleen voor nog meer krullen wat verder niet erg speciaal is. Maar nu kom ik dus op het punt waar ik al zo’n twee jaar over twijfel. Zal ik mijn haar in het geheel verven of niet?

In mijn omgeving hoor ik niets anders dan dat het zonde is om mijn rode haren te verven en dat het vervelend is om de uitgroei bij te houden. Maar een andere haarkleur lijkt mij echt heerlijk. Het liefst zou ik mijn haar blond of bruin willen, dat komt allebei nog redelijk bij mijn haarkleur in de beurt (ligt er wel aan welk soort natuurlijk). Maar het gene waar ik dus mee zit is dat ik de ene keer echt heb van, ‘ja, ik doe het!’ en dat ik op het moment dat ik het bijna laat doen toch weer ga twijfelen en het uiteindelijk niet doe.

Wat zouden jullie doen? Zou ik de kans wagen en mijn haar helemaal laten verven met de nodige consequenties (veel waterstofperoxide dat er gebruikt moet worden, droog haar en misschien een lelijke en moeilijke uitgroei en dat ik mijn haar moeilijk in mijn natuurlijke haarkleur terug krijg (al maakt een grote uitgroei nier meer zo uit aangezien ik dan gewoon kan zeggen dat ik ombre hair heb haha)? Of hebben jullie andere ideeën voor mijn haar?

Bron: X

Doen of niet?

Ik ben meestal een grote twijfelaar met bepaalde dingen. Zo twijfel ik nu ook al zeker zo'n 2 á 3 jaar over het kopen van een spiegelreflexcamera. Het gene wat mij een beetje tegenhoud is of ik hem wel echt zo veel ga gebruiken. Ik ben geen beautyblog dus veel product foto's zal ik niet maken, misschien een enkele keer maar niet dat het iedere dag gebeurd. Ook de grote er van, hoe doe ik dat als ik op vakantie ben en we een dagje weg gaan of dergelijke? Dan loop ik wel de hele dag met een grote tas rond (op zich ook weer niet het grootste probleem aangezien ik van mezelf ook altijd een grote tas bij heb). Het is verder ook een grote aankoop maar dat houd mij dan weer niet tegen omdat ik het geld er wel gewoon voor heb. Maar ik vind het zonde als ik dadelijk +/- 500 euro en wie weet wel meer voor een camera uitgeef en ik hem niet tot nauwelijks gebruik.

Ik denk niet dat ik hem in mijn kast weg zal laten rotten maar het is toch wel zo of ik hem wel genoeg ga gebruiken? Met deze twijfel zit ik dus echt al zo lang dat ik jullie hulp hier bij in wil roepen, dus bij deze:

Wat raad jij mij aan met eventuele punten erbij vermeld waarom ik hem ook verder zou kunnen kopen en eventuele tips? 

PS: Ik ben wel ongeveer voor 65% om, maar toch is de overige 35% aanwezig.

Bron: Tumblr

Sorry en een update.

Sorry!

Het spijt me dat ik een aantal dagen niets gepost heb. Hier heb ik overigens dit keer wel een reden voor. Ik ben het hele weekend misselijk geweest en had constant buikpijn (waarschijnlijk de ergste menstruatie van dit jaar tot nu toe). Ik heb dan ook rustig aan gedaan zo ver het kon omdat ik ook nog eens een verjaardag had.

Update.

Vanaf morgen start school weer voor mij. Dat betekend dat dit mijn laatste half jaartje echt op school is en ik dan anderhalf jaar hard aan de bak kan op verschillende stage adressen. Ik zal dan ook hoogst waarschijnlijk vanaf morgen minder/onregelmatiger posten dan anders omdat ik lange dagen moet gaan maken. En voor mij gaat school toch wel voor. Ik hoop dat jullie dit begrijpen. Maar ik probeer wel gewoon zo vaak mogelijk iets voor jullie te schrijven.

Hoe gaat het met jullie?

Bron: Tumblr

Nieuw gevoel.

Het gevoel om iets in handen te hebben wat je al tijden wilt. Iedere nacht heb je er van gedroomd, om dat ene ding te krijgen. Je voelt er liefde voor, hebt het idee dat je weer een klein kind van vier jaar oud bent. Je glimlach op je gezicht bij het zien er van, het is niet kapot te krijgen.

Je kan er wel uren naar blijven staren en alle knopjes uit proberen. Hoe zal dit werken? Wat gebeurt er als ik hier op druk? Al deze nieuwigheden, al die nieuwe ontdekkingen.

Ja, na het lezen van waar ik het over heb denk je vast dat het alleen bij jongens gebeurt maar vandaag heb ik mijn geliefde auto in handen mogen sluiten. Liefde op het eerste gezicht was het, maar er ontbreekt alleen nog een stukje, mijn rijbewijs.

Bron: Tumblr

Inside.

De qoute op deze afbeelding sprak mij gelijk aan. Ik weet niet wat het precies is wat mij  hier aan aanspreekt, maar ik vermoed de mooie woorden die de waarheid bevat. 'What you look ins't important. What is important is who you are inside and the choices you are making in your life.' Om dit stukje draait het bij mij vooral. 

Iemand wordt bij een eerste ontmoeting vaak gelijk beoordeeld op zijn of haar uiterlijk, wat voor mij logisch klinkt. Je kan die gene namelijk totaal niet en je ziet hem of haar voor het eerst, natuurlijk dat je dan eerst het uiterlijk van die gene scant. Ziet de gene voor mij er hygiënisch uit? Ziet de gene voor mij er aardig uit? Maar hoe kan je nou beoordelen of iemand er aardig uit ziet? Want hoe zie je er uit als je aardig bent? 

Aardig zijn heeft geen bepaald uiterlijk, dat zie je pas als je de binnenkant van iemand leert kennen. Neem de moeite om aandacht aan iemand te besteden om die gene te leren kennen. Dan kan je pas beoordelen of je die gene aardig vindt of niet. Zo weet je eerder wat je aan iemand hebt dan dat je alleen op het uiterlijk af gaat. Kijk verder dan je neus lang is.

Misschien een cliché wat ik hier vertel, maar in het dagelijks leven zijn er nog steeds mensen die niet verder kijken dan hun neus lang is. Ik vind het de moeite om dit te blijven te herhalen omdat ik het belangrijk vind dat mensen het leren om eerst de binnenkant van iemand te bekijken en dan pas moeten oordelen.