Pagina's

donderdag 22 december 2011

Kerst,

Diner met familie, vrienden en kennissen. De warme en gezellige sfeer in huis met cadeautjes onder de kerstboom die in een rijk versierd huis staat. Na deze zinnen weet iedereen natuurlijk dat dit over kerst gaat. Voor veel mensen is dit van zelf sprekend, dat er kerst gevierd wordt maar er zijn ook mensen waar dit niet voor geldt. Dit kan vele redenen hebben waar niemand over kan oordelen. Misschien viert iemand wel geen kerst wegens pijnlijke herinneringen, geloofsovertuiging en zo kunnen er nog vele andere redenen bestaan. Een eenzaam gevoel kan in deze tijd extra aanwakkeren maar het gevoel dat de mensen om je heen om je geven kan juist ook versterken. Kerstmis is de tijd van het jaar waar mensen dichter naar elkaar toe komen, gevoelens aanwakkeren of juist versterken in positieve en/of negatieve zin. Familie wordt weer met elkaar herenigt, en misschien ook wel verschillende gebroken vriendschappen. Het is de tijd van het jaar om extra lief te zijn en wat extra aandacht te besteden aan alle mensen en dieren, of ze nu met vele zijn of eenzaam zijn. 

Update,

De tijd heeft deze week mijn al mijn tijd opgeslokt waardoor ik geen tijd meer had voor mijn laptop, mijn blog. Ik was te moe, te druk. Maar gelukkig heb ik bijna vakantie waardoor ik weer zeeën van tijd heb en mijn lieve lezers en followers kan belonen met hopelijk iedere dag weer een bericht. Voor nu even een post met afbeeldingen zodat er hopelijk later op de dag een geschreven artikel online komt. 







(Bron: Tumblr)


zondag 18 december 2011

Kut knipbeurten,

Haat is een groot woord maar, godverdomme wat haat ik die klote kappers. Naar de meningen die ik van de mensen in mijn omgeving hoor haat zo’n beetje vijfentachtig procent van deze mensen hun kappers bezoeken.  Ze laten je haar te lang, te kort, kleuren het niet goed, verknippen je en noem het maar op. Het komt zelden voor dat een kapper je haar écht knipt zoals jij dat ook écht wilt. Maar bij mij was het vandaag weer zover, een knipbeurt. Ik had lang haar tot mijn kont maar eerlijk is eerlijk, mijn punten waren nog droger dan stro, mijn haar krulde niet meer mooi en het pluisde nog erger dan normaal. Nu is mijn haar mooi, gezond, stralend maar vele mater korter. Laten we het op de lengte houden van zo’n acht centimeter over mijn taille maar jezus, wat een teringzooi is dit. Ik kan wel janken, want ik hou, nu hield, van mijn lange haren. Misschien klinkt dit voor jullie overdreven maar het is toch echt zo. Kappersbezoeken stel ik zo ontzettend vaak uit dat als ik weer ga er eigenlijk weer een te groot stuk af moet naar mijn zin. Ook al zeg ik haal er maar vijf centimer af, nee dan zijn er wel het driedubbele aantal centimeters af. Ik haat dit. Maar eigenlijk doe ik het wel een beetje zelf door een half jaar tot een jaar niet naar de kapper te gaan. Dus vanaf nu laat ik mijn haar gewoon om de twee maanden bijpunten zodat ik mijn lange haar toch weer terug krijg maar dan wel in een gezonde vorm. En als ik eerlijk ben, ik vind mijn haar nu ook wel weer mooier omdat het straalt en er gezond uit ziet. 

zaterdag 17 december 2011

Jij,

Lieve jij,


Je weet dat ik van je hou, om je geef en altijd voor je klaar sta. Maar nu wil ik je in laten zien dat je niet zo negatief in het leven moet staan, niet zo negatief over jezelf moet denken. Probeer van je eigen te houden, op een manier dat jij alleen kan. Zie in dat er mensen zijn die wel om je geven, voor je klaar staan en je complimenten geven of je iets wel of niet goed heb gedaan. Denk na over de positieve dingen die je meemaakt en die jij bezit. Laat je leven niet beïnvloeden door al het negatieve en sta daar boven. Al die negativiteit… het is echt niet goed voor je, je leid eronder. Ik wil je niet zien leiden, ik wil de pijn niet in je ogen zien ik wil juist weer die vrolijke twinkel in je ogen zien en je zien genieten van alles. Lieve jij, probeer al het positieve weer te zien, geniet van de kleine dingetjes en laat het geluk je leven weer binnen stromen. Laat die bekende twinkel weer in je ogen terug keren en je mooie lach weer op je gezicht verschijnen. Samen lukt het ons wel om de positiviteit  in je leven terug te brengen.


Veel liefs van mij. 

donderdag 15 december 2011

Inspiratieloze post,

De ene keer heb ik inspiratie voor een post met tekst maar ik heb ook dagen dat ik geen inspiratie heb doordat ik afgeleid ben, te moe of gewoon helemaal niets kan verzinnen. Ik vind het lullig voor mijn volgers als ik dan niets kan posten, maar ik ga geen onzin posten waar ik niet achter sta. Daarom houd ik het op safe om voortaan afbeeldingen die ik mooi vind te posten op een dag als ik geen inspiratie heb.









dinsdag 13 december 2011

Een moment voor jezelf,

Soms heb ik wel eens even tijd voor mijzelf nodig waardoor ik mij eigen even helemaal van de wereld wil afsluiten en eenzaam wil zijn met mijn gedachten. Niemand die aan mijn hoofd zeurt, geen enkele gadget in de buurt om even mijn social networks te updaten of ook maar enig ander spul dat mij kan aflijden van mijn wereldje. Gewoon ik en mijn gedachten om alles even op een rijtje te zetten of om aan iets terug te denken.

Op een dag maak je vrijwel áltijd wel iets mee. Iets grappigs, serieus, verdrietig, leerzaam en zo kan je nog wel even verder gaan.  Je kan hier erg vermoeid of verward van raken maar misschien wil je ook wel gewoon nog even nagenieten van dat grappig moment waarbij de tranen over je wangen liepen van het lachen. Daarom is het fijn om even aan jezelf te denken en na een lange, vermoeide dag school of werk op je heerlijk zacht bed neer te ploffen en echt even een te zijn met je gedachten. Geniet hiervan of maak er gebruik van, ik raad het dan ook iedereen aan al is het maar voor vijf minuten. 

maandag 12 december 2011

De driehonderdste poging,

Het lijkt wel alsof de tijd mijn ‘leven’ op het internet weg slokt, alsof ik van het internet op een dag zomaar was verdwenen… Ja, het is alweer bijna precies een maand geleden op twaalf dagen na dat ik mijn laatste post heb geplaatst. De een zal het misschien wel gemerkt hebben, terwijl de ander denkt; ‘was dat kind weg dan?’. School, vrienden, sport, gezondheid, werk en mijn theorielessen voor mijn autorijbewijs hebben mijn tijd afgenomen en weldegelijk weg geslokt. De kriebel die menig andere bloggers hebben om hun vingers over hun toetsenbord te laten glijden om hun lezers te voorzien van alles en nog wat heb ik nog steeds. Mijn tijd is helaas niet langer geworden, ik had gewild dat ik dat kon maar helaas. Maar alsnog ga ik weer beginnen met bloggen en ga ik van start met mijn driehonderdste poging om de draad weer op te pakken, en voor jullie mijn lieve lezers (als jullie überhaupt dit nog lezen) ga ik de tijd nemen om jullie weer te voorzien.